لا مفيش

الساعة الان الثالثة صباحا .. من المفترض ان استيقظ فى الخامسة و لكنى لم انم بعد
لا ادرى كيف تحولت ايامى الى نوم متواصل طوال اليوم و ارق فى الليل ..
سياسة الهروب ، التى طالما حذرنى ابى منها
و لكنى لم اعد اشعر برغبة فى الحديث مع احد و لا فى فعل اى جديد
فقط احدق فى الفراغ و افكر فى اللا شئ ..
ايام مرت .. لم الاحظ فيها شحوب وجهى و لا السواد تحت عينى
و لكن الاخرون لاحظوا ..احاول مداراة ذلك بكثير من المساحيق و لكن لم افلح
تبا للآخرين !
سئمت سماع الجملة المعتاده ..
"مالك ؟ .. شكلك تعبانة "!
و سئمت اكثر ردى الدائم ..
" لا مفيش و الله .. اصلى انا امبارح نمت متأخر"
..
لا فى .. فى كتير اوى!
..
آه يا براح.. آه يا براح عمال بيضيق